My days as it goes

دارم لاك مي زنم و قرمزي اين لاك و بوي تندش حالمو قيلي ويلي ميكنه. لاك قرمز منو ياد ٥ سالگي مي اندازه .. خونه ماماني .. يه عصر كه خاله سوريه از سفر اومد و با خودش سوغاتي اورد و لاك منو رو هم يادش نرفته بود.. چقدر اين كارش  برام احساس خوبي بود..…

وبلاگ خوندن حال ادمو خوب ميكنه  تو فاصله بين اماده شدن اولين صبحانه كاري وبلاگ شاد و روزمره خوندم  كار اينجا خيلي نوپاست. اولين روز كامپيوترهامونو از تو جعبه هاي نو در اورديم و راه انداختيم. و منتظريم يكي كه رفته از سر كوچه  كابل اينترنت بخره برگرده و كارو شروع كنيم.  جمعه كه شروع كارمون…

جهان سراسر از خبرهاي بد پر شده. هيچ خبر خوبي در اين دنيا نيست و من از اين سرخورده ام. مرض دنبال كردن خبر هم كه تا همين چند وقت پيش ترك كرده بودم با حمله اسراييل دوباره عود كرد.  بي خوابي هم گاهي به كل ماجرا دامن ميزنه.   از لحظه اي كه جاناتان اراده…

اين روز ها بيماري خانه دارم هر چيز كوچيكي منو ياد خونه مي اندازه، مرد جواني افغاني كه تو مترو با مادر پير چاقش شوخي ميكرد و مادرش روشو كرد اونور تا بوس پسره نخوره به صورتش باعث شد ياد خونه بيفتم.. يه همچين اتفاق ساده اي.. اشكم جمع شد..  اومدم خونه، تو راه فكر…

بايد نقاشي بكشم. ميدونم كه تا وقتي ادم راجع بهش فكر ميكنه يا حرف ميزنه قبول نيست. بايد نقاشي بكشم. سواي خوب نبودنم، سواي اعتماد به نفس پايينم و خيلي اماتور بودنم. بايد نقاشي بكشم و اون سكوت رو پيدا كنم. سكوتش درست مثل كتاب خوندن و وبلاگ نوشتن و وبلاگ خوندنه. مثل اون بعد…

  دماغم رو  دو شنبه عمل كردم. دليلش كج بودن مادرزادي تيغه بيني و داشتن تورم داخلي زياد كه راه تنفس رو بسته بود اعلام شد. من تو ايران فكر ميكردم ادم سالمي هستم، همه اطرافيانم هي مي گفتند دندونات رديفه و دماغت هم ايراد نداره.. البته چشمم خيلي ضعيف بود.. كه عمل كردم.. چقدر…

١. هر چقدر هم كه مسلط به جريان نگاه كنم نميتونم رد شدن (ريجكت) از يك جا كهروش حساب مي كردم رو با حال اروم سپري كنم. ديگه اينكه دم صبح خواب طلا رو مي ديدم با هم رفته بوديم مكه!! و من از گرماي اونجا كلافه بودم و همش ميموندم  خونه .. از خواب…

اونقدر ادمها تو اين قطارها ساكتند و حتي باتلفن هم حرف نمي زنند كه ادم نميتونه دست به كاراي پر سرو صدا بزنه.. حتي نميتونه تلفن رو راحت با صداي خودش صحبت كنه.. اين المانيهاي متمدن ساكت.. تو وبلاگ منصفانه يه بار ميخوندم  كه دوست پسرش -كه ايراني نبود- به سان مرد هاي ديگه زندگيش…

حتي اگر آسمون خيلي بزرگ باشه و پنجره كوچك و حتي اگه پرده تمام پنجره رو بپوشونه و تو تو تخت تو زاويه ثابت هميشگي نشسته باشي و يادت بره آسموني هم هست وقتي قرار باشه ماه و ببيني.. مياد تو درز بين پرده و پنجره .. احتمالش خيلي كمه.. اما هست  امشب نا اميد…

سلام  یک  چند بار تلاش کردم که تغیراتی در این سیستم امنیت وبلاگی انجام بدم و تازه متوجه شدم ممکنه هر بار شما یک ای میل  از طرف من دریافت کرده باشید !! معذرت خواهی من بخاطر ایمیل های بیجا !! شدم چوپان دروغ گو .. چون هی ایمیل دادم اما آپ دیت نکردم دیگه هیچ…