بلاخره گواهینامه ام رو گرفتم
خیلی خیلی خیلی هیجان زده و خوش حالم
امروز صبح امتحان داشتم. اینقدر مضطرب بودم که دیشب خوابم نمی برد. هیجان و ترس و نگرانی از رد شدن و هدر رفتن هزینه هایی که تا حالا کردم و … کلا دیروز روز خیلی سختی بود . مردم چطور میرن بازی های قهرمانی المپیک ؟
خلاصه که امروز یک امتحان الهی دادم و اینقدر آقای ممتحن با جدیت و سخت گیری ازم امتحان گرفت که دیگه نکته ای نمونده بود. دو جور پارک و خیابون های تقدم راست به چپ و در زدن به راست و چپ و بزرگراه و خیابون اصلی و فرعی و.. هیچ چیزی رو باقی نذاشت. همه سوالها رو پرسید . همه رو اجرا کردم. خیلی خیلی خوب و مسلط.
سه جا اشتباه کردم .. یعنی پرفکت نبودم. یکی این که گفت بعد از چراغ بپیچ به سمت راست و وارد اتوبان شو که من نتونستم. و عذر خواهی کردم. که گفت عیبی نداره دوباره تلاش کن .جای دیگه این بود که پارکی که کردم خیلی با جدول فاصله داشت و قبل از اینکه بتونم خودم بفهمم آقا بهم گفت که چکار کنم. و راهنمایی اش رو انجام دادم. و آخری و مهم ترینش این بود که در یک موقعیت خیلی شلوغ تابلوی سرعت رو ندیدم و بهم تذکر داد که لیمیت سرعت دیگه ۵۰ تا نیست و ۳۰ تاست و البته غر زد که تو این شهر دیگه نمیشه رانندگی کرد. بسکه همش سرعت ۳۰ تاس ..
و من برنده شدم 🙂
الان برم چایی با رییس آینده
باز مینویسم
My days as it goes 
Leave a comment