من یک آدم مو فرفری هستم.
یک آدم کوچیک و بزرگ.
وقتی فکر های احمقانه و ترس ناک و خجالت آور میاد تو ذهنم کوچیک میشم.
وقتی عصبانیم و خیلی اکسترمم فکر میکنم کوچیکم..
وقتی خودم رو گم میکنم و میخام تلافیشو سر دیگران در بیارم کوچیکم
.
گاهی هم بزرگ میشم
وقتی دلم تنگ میشه و آرومم احساس میکنم بزرگم.
وقتی میتونم بدون ترس ببخشم و بگذرم بزرگم.
وقتایی که آدم ها رو دوست دارم بزرگ میشم
راستش وقتی میخام از بزرگ شدنم بنویسم سختمه
بسکه عادت دارم کوچیک باشم.
Leave a comment